 |
 |
Ég og John fögnum áramótunum - Á áramótabrennunni í Hafnarfirði |
Nýtt ár...2007-02-13, 14:46
og nýjar raunir. Malta var fyrir löngu síðan! Jólin voru líka fyrir langa löngu! Samt er ég ekkert búin að blogga. Ég ætla ekki að kenna letinni um að þessu sinni. Ég hef barasta alveg hrikalega mikið að gera. Auk endalaust tímafreka och krefjandi starfsins míns sem grunnskólakennari hef ég tekið að mér nokkur önnur störf sem ég segi frá aðeins síðar.
Jólin voru annars hin notalegustu að fránefndri leiðindapest sem ég gleypti við. Ég fagnaði sem sagt hátíðinni í faðmi fjölskyldunnar á Íslandi og síðan kom John og hélt áramótin hátíðleg með mér eins og hefð er fyrir. Markmiðið var svo að pakka niður öllu draslinu í íbúðinni minni en ég komst að því að jólin eru ekkert sérstaklega löng hátíð. Ekkert fór ofan í kassa. Þess í stað hitti ég gamla félaga bæði úr Kennó og öðrum hornum og lagðist síðan í ælupest allan síðari helming dvalarinnar. Ég fékk því ekki að borða allan þann aragrúa af mat sem ég hafði saknað frá Íslandi að þessu sinni.
Þegar heim var komið kom Eva Rós í heimsókn til mín og við fórum m.a. á Húsdýrasýningu í Sollentuna og sáum Disney on Ice i Globen, mikið fjör og mikil gleði :) Þar að auki er John búinn að klára sitt fimm og hálfs árs langa nám og kominn í vinnu hjá fyrirtækinu sem hann gerði lokaverkefnið fyrir. Honum tókst líka að verða hálffimmtugur og í tilefni af öllu þessu var þriggja helga gleði. Sú fyrsta í Luleå, sú næsta í Stokkhómi með traustum félögum og sú þriðja einnig hér í Stokkhólmi en að þessu sinni í faðmi fjölskyldunnar. Nóg að gera sem sagt. En nóg komið af blaðri, best að greina frá "öllum" nýju "vinnunum" mínum...
Í byrjun ársins gerðist ég, dýravinurinn mikli, sjálfboðaliði á kattaheimili hérna í hverfinu mínu. Á þriðjudögum, sem er (lesist var) frídagurinn minn þramma ég til fjórfættu vina minna og knúsa þá og kyssi í nokkra tíma áður en ég fer síðan heim aftur og hósta upp nokkrum kílóum af hári. Fyrir viku síðan byrjaði ég síðan í öðru áhugverðu starfi sem íslenskukennari við Folkuniversitetet. Í því felst að kenna fullorðnum byrjendum og lengra komnum íslensku á þriðjudagskvöldum. Þetta á eflaust eftir að stela einhverjum tíma frá litlu kisulingunum en ég á örugglega eftir að finna einhverja leið til að koma þessu öllu fyrir í minni þéttu dagskrá. Það má sem sagt segja að þriðjudagar eru ekki beinlínis neinir frídagar lengur...
| 
|
