 |
 |
Frír kokteill eftir matinn, að sjálfsögðu! |
Alanya2006-06-16, 20:51
Já þá er þessu stutta fríi okkar John í Tyrklandi lokið og við komin til baka til ekki eins hlýja Luleå. Við afrekuðum þó ýmislegt á þessum sex stuttu dögum. Það má segja að við höfum hoppað beint í djúpu laugina en eitt það fyrsta sem við gerðum var að fara í flúðasiglingu með nokkrum öðrum skandinövum og brjáluðum tyrkneskum fararstjóra sem valdi að kalla sig öxi (Balta á tyrknesku). Eins og okkur einum er lagið þá tókst okkur að velja eina rigningardaginn í sögu raftingfyrirtækisins (að sögn fararstjórans). Það kom þó ekki að sök þar sem við vorum jú þegar blaut og innan skamms skreið sólin fram og bjargaði okkur frá enn einu kvefinu þetta árið. Öxin var sem sagt ekki hinn fagmanlegasti og tókst nánast að velta bátnum einu sinni sem gerði það verkum að hálf áhöfnin (að mér og John meðtöldum) lentum á bólakafi í 8° köldu vatninu og fengum að synda í kapp bátinn. Öðru sinni var fararstjórinn of upptekinn af vatnsstríðinu við hina bátana (voru eflaust einhver hundruð báta á fljótinu þennan daginn eins og alla aðra daga) og bakkaði á nokkra stóra steina með þeim afleiðingum að hann sjálfur og tvær sænskar stúlkur flugu af bátnum. Bátinn rak stjórnlaust í nokkrar sekúndur áður en við áttuðum okkur á að við yrðum að taka málin í okkar hendur og róuðum upp á næsta strandkant. Því miður var þar heill hópur geita (þær eru út um allt!) sem við fengum ekki að gleyma restina af deginum sökum magns geitaskíts í bátnum. Sem sagt ógleymanlegur dagur í alla staði.
Sérkenni Alanya er stóri kletturinn sem skilur að strendurnar tvær, Kleópötruströndina og Begonvillströndina. Sú fyrri fær nafn sitt af Kleópötru drottningu Egyptalands sem fékk ströndina í brúðkaupsgjöf frá manni sínum Markúsi Antóníusi. Á klettinum stóra má síðan sjá gamlan varnarmúr sem byggður var til að verjast sjóræningjum á sínum tíma. Hvernig þessi blessaði múr var byggður er mér hins vegar lífsins ómögulegt að geta til. Inni í klettinum er síðan dropasteinshellir sem hefur yfir miklum lækningamætti að ráða, alla vega fyrir astmaveika og aðra sem eiga við öndunarsjúkdóma að stríða. Þar er jafn hiti allt árið, u.þ.b. 23° og mikill raki er í loftinu. Við John skelltum okkur að sjálfsögðu í heimsókn í hellinn með von um að lækna astmann minn en það eina sem við fengum upp úr krafsinu var vökvaskortur sökum mikils svita. Við kíktum líka upp á klettinn en ferðin upp var hin skemmtilegasta þar sem leigubílstjórarnir í Alanya eru jafn kreisí og leigubílstjórar í öðrum miðjarðarhafslöndum. Við komumst þó heilu á höldnu upp á klettinn og nutum útsýnisins yfir bæinn og strendurnar tvær í sólarlaginu.
Auðvitað var stórum hluta vikunnar eytt í afslöppun við ströndina eða sundlaugina og margar tilraunir gerðar til að verða brún án árangurs eins og venjulega. Síðasta tilraunin var dagslöng bátsferð við strendur Alanya með hinum ýmsu baðstoppum. Eftir örlitla sjóveiki vöndumst við ölduganginum og nutum dagsins og hafsins í veðurblíðunni með undurfögru útsýni yfir suðurströnd Tyrklands.
Kvöldunum var varið í að forðast alla uppáþrengjandi sölumenn og innkastara sem flestir kunnu sænsku og tókst í fyrstu tilraun að giska á hvðan maður er. Vel heppnuð tilraun var gerð til að forðast áðurnefnda aðila með að segja að við komum frá Íslandi því þá vafðist þeim tunga um tönn og við gátum haldið okkar leið. Maturinn var í flesta staði mjög góður enda tyrkneska elhúsið talið vera það þriðja besta í heiminum á eftir því ítalska og því franska. Það eina sem okkur tókst ekki að upplifa var að kíkja inn í einhverja af moskum borgarinnar en 97% Tyrkja eru múslimar og hvorki fleiri né færri en 200 moskur er að finna í Alanya einni. 5 sinnum á dag heyrðum við köllin frá turnum moskanna þar sem imaninn hvetur sóknina til að biðja.
Ég gæti haldið áfram að skrifa um fríið og Alanya í allan dag en þá myndi enginn nenna að lesa þannig að ég set punktinn hér. Við höfum sem sagt snúið til okkar fábreytilega lífs á ný og í næstu viku bíður ekki bara sumarvinnan heldur líka atvinnuviðtal í Stokkhólmi. Þar að auki erum við búin að fá íbúð í borginni stóru þannig að það er verulega farið að birta til og horfurnar góðar fyrir haustið.
| | | Íris @ : Púff... það gengur ágætlega, þó alltaf allt of mikið eftir.. Eins og vitur maður sagði "Þetta er endalaus andskoti"... Bíð eiginlega bara eftir stóra deginum svo ég geti notið hans og svo sé þetta búið...!! | 06-06-29 | Kolla: Ja og til hamingju med ibudina (ma spyrja hvar hun se stadsett?) og atvinnuvidtalid!
 Margrét: Íbúðin er í Åkeshov í Bromma og atvinnuviðtalið gekk ótrúlega vel. Sem sagt búið að bjóða mér vinnu í vetur sem stæ- og náttúrufræðikennari í Nacka :o) | 06-06-22 | Kolla: Mer synist thu nu hafa tekid agaetan lit..og meira en thad.
Margrét: Hehe, jú ég tók agætan lit en hann hvarf hratt :( | 06-06-22 | Norway: nam, nam, det sa godt ut dere :)
Margrét: Gratis också, aldrig fel det! | 06-06-22 | Íris @ : Ekkert smá flottar myndir... mann bara langar til að kíkja þangað sjálfum :-) Gott að heyra að það var gaman.... Velkomin heim!
Margrét: Takk takk. Jú svona flott ferðalag elur af sér hinar ágætustu myndir. Ég gleymdi reyndar að segja frá því að stór hluti þeirra er fenginn úr safni Johns, að sjálfsögðu :oP Hvernig gengur annars brúðkaupsundirbúningurinn? | 06-06-21 |
| | 
|
